złudzenia i sny

Dopiero to odkryłam. Nie czytam często, bo ucztę w jej osobie mam niemal co chwilę.

"Wyzwolenie i niezależność zamilkły pijane chemiczną ferią zapachów i smaków, jakie zaczął wytwarzać jej organizm na skutek przypadkowego spotkania na przypadkowej wycieczce. Była nim pijana. Była nim zniewolona.

Jedna noc tańca, rozmów i wódki przewartościowały jej świat, tak od lat poukładany i podporządkowany tylko jej pragnieniom. Tym razem też pragnienia brały górę, ale pierwszy raz nie potrafiła sobie tego poukładać i zaplanować. Wyrzuciła Piotra z mieszkania, przestała sypiać z Kate. Ukorzyła się przed Izadorą, tak niechętną tego zbliżenia i zdobyła do niego kontakt. Napisała: moim kierunkowskazem jest zapach, wszędzie czuję Twoją obecność. Odpisał: mieszkam na krańcu świata, w stolicy ludzkości. Jeżeli Twój zmysł powonienia ma taką siłę, będę czekał.

Wysiadła na putej stacji. Zamknęła oczy i dała się ponieść. Pocałował ją namiętnie w usta. Zabrał do siebie. Jego ciało otworzyło się na nią, a ona się nie broniła. Przyjął ją z taką siłą, że po wszystkim usiadła samotnie w łazience i zapłakała. Pomyślała sobie, że jeżeli ktoś wchłania ciało drugiej osoby z taką mocą, to walczy z czasem. Samotność pocięła jej duszę na kawałki, wyjęła serce i położyła obok szczoteczki do zębów. Wróciła do łóżka znieczulona. Poranek poskładał wszystkie porozsypywane części w jedną całość. Powitał ją uśmiechem i pocałunkiem.

Wieczorem w nocnym klubie zatańczyła z jego furią. Pytał się po co przyjechała. Machał przed oczyma palcem "serdecznym" ozdobionym obrączką. Spytał się jak smakuje seks na drugim krańcu Polski i czy warto spędzić tyle godzin w pociągu, żeby tylko poczuć zapach. Opowiadał o swojej cudownej żonie. Krzyczał. Krzyczał. Później całował i przepraszał. Później gryzł i drapał.

Chłodny oddech samotności wygonił ją o poranku na stację...W pośpiechu zapomniała zabrać z łazienki kurczące się z rozczarowania serce."

 dziękuję!

W życiu najważniejsza jest przyjaźń.