złudzenia i sny

Dopiero to odkryłam. Nie czytam często, bo ucztę w jej osobie mam niemal co chwilę.

"Wyzwolenie i niezależność zamilkły pijane chemiczną ferią zapachów i smaków, jakie zaczął wytwarzać jej organizm na skutek przypadkowego spotkania na przypadkowej wycieczce. Była nim pijana. Była nim zniewolona.

Jedna noc tańca, rozmów i wódki przewartościowały jej świat, tak od lat poukładany i podporządkowany tylko jej pragnieniom. Tym razem też pragnienia brały górę, ale pierwszy raz nie potrafiła sobie tego poukładać i zaplanować. Wyrzuciła Piotra z mieszkania, przestała sypiać z Kate. Ukorzyła się przed Izadorą, tak niechętną tego zbliżenia i zdobyła do niego kontakt. Napisała: moim kierunkowskazem jest zapach, wszędzie czuję Twoją obecność. Odpisał: mieszkam na krańcu świata, w stolicy ludzkości. Jeżeli Twój zmysł powonienia ma taką siłę, będę czekał.

Wysiadła na putej stacji. Zamknęła oczy i dała się ponieść. Pocałował ją namiętnie w usta. Zabrał do siebie. Jego ciało otworzyło się na nią, a ona się nie broniła. Przyjął ją z taką siłą, że po wszystkim usiadła samotnie w łazience i zapłakała. Pomyślała sobie, że jeżeli ktoś wchłania ciało drugiej osoby z taką mocą, to walczy z czasem. Samotność pocięła jej duszę na kawałki, wyjęła serce i położyła obok szczoteczki do zębów. Wróciła do łóżka znieczulona. Poranek poskładał wszystkie porozsypywane części w jedną całość. Powitał ją uśmiechem i pocałunkiem.

Wieczorem w nocnym klubie zatańczyła z jego furią. Pytał się po co przyjechała. Machał przed oczyma palcem "serdecznym" ozdobionym obrączką. Spytał się jak smakuje seks na drugim krańcu Polski i czy warto spędzić tyle godzin w pociągu, żeby tylko poczuć zapach. Opowiadał o swojej cudownej żonie. Krzyczał. Krzyczał. Później całował i przepraszał. Później gryzł i drapał.

Chłodny oddech samotności wygonił ją o poranku na stację...W pośpiechu zapomniała zabrać z łazienki kurczące się z rozczarowania serce."

 dziękuję!

W życiu najważniejsza jest przyjaźń.

komentarze (2) | dodaj komentarz

komentarze (3) | dodaj komentarz

komentarze (4) | dodaj komentarz

komentarze (3) | dodaj komentarz

Zafascynował mnie od pierwszego wejrzenia. Siedział za barem sącząc drinka i oczywiste było, że na nikogo nie czeka. A może czekał na kogokolwiek? Na kogoś konkretnego pod jakąkolwiek postacią.

Usiadłam z drugiej strony baru, zapaliłam papierosa. Tak jak myślałam nie zaoferował, że mi go podpali. Później wyznał mi, że z zasady przekreśla kobiety, których najwierniejszym towarzyszem jest dym papierosowy. Spytałam co pije. Zamówił mi to samo rzucając barmanowi jakąś egzotyczną nazwę i plik banknotów na bar. Wstałam - spojrzał na mnie przeciągle i spytał, czy nie poczekam na swojego drinka. - Spytałam tylko, co pijesz. Nie obchodzi mnie jaką walutą płacisz. Zaśmiał się szyderczo i odwrócił głowę. Śledził bacznie każdy mój ruch na parkiecie.

Dołączył do mnie po dwóch godzinach.  Przysunął swoje ciało blisko mego ciała. Owinął mnie jego zniewalający zapach.

- Zatańczymy? - zapytał.

- A jak nazwiesz to co robimy teraz?

- Marną grą wstępną. Ja nie potrzebuję publiczności. Ty też nie. Obserwowałem Cię uważnie.  Przez cały czas tańczyłaś tylko dla siebie.

komentarze (3) | dodaj komentarz